Pozwolenie na broń – fakty i manipulacje

Przyczyną powstania tego artykułu jest szereg ostatnich publikacji w odniesieniu do posiadaczy broni. Spotykamy się z emocjonalną manipulują, błędną interpretacją statystyk i brakiem elementarnej wiedzy autorów. Pojawiają się również odwołania, jak choćby w publikacji igryfino.pl do raportu NIK, który w wielu punktach posiada znaczące braki.

Przejdźmy do meritum.

Wzrost liczby wydanych pozwoleń na broń.

Raport NIK wskazuje na dynamiczny wzrost wydawanych pozwoleń na broń. Kontekst jednak sugeruje zaniepokojenie tym wzrostem. Dziwna postawa w obliczu trwającej wojny za naszą wschodnią granicą i prognozowanego wzrostu przestępczości po jej zakończeniu.

Temat był podnoszony już przez samą Policję. „Policyjna Solidarność” zgłosiła projekt ustawy o zmianie ustawy o środkach przymusu bezpośredniego oraz kodeksu karnego. Proponowane zmiany mają urealnić możliwość obrony, jednocześnie stanowią doskonały punkt wyjścia do debaty dotyczącej obrony obywateli w przypadku ataku na nich oraz ich dobro chronione prawem. Należy tu zwrócić uwagę na dostrzeganą przez Policję możliwość „zmiany poziomu bezpieczeństwa w Polsce”. Czyli przyznano de facto, że wzrost przestępczości jest realny i niestety spodziewany.

W takiej perspektywie raczej powinnyśmy się cieszyć ze wzrostu liczby pozwoleń, a nie bić na alarm z tego powodu.

Luki w bieżącej weryfikacji posiadaczy. 

NIK sugeruję, że istnieje luka w bieżącej weryfikacji posiadaczy broni. Wielu komentatorów podchwyciło ten wątek sugerując, że osoba, która utraciła członkostwo w stowarzyszeniu może posiadać broń przez wiele lat bez żadnej weryfikacji. Jest to oczywista nieprawda. Każde stowarzyszenie, klub sportowy, koło łowieckie ma obowiązek rok rocznie przedstawiać wykaz członków stowarzyszenia posiadających broń. Mówi o tym UoBiA, Art. 27 ust. 5 i 6.

Jak widać istnieją przepisy, które to regulują. Nie mamy tu „dzikiego zachodu” jak sugerują „eksperci”.

Broń po zmarłym bez nadzoru

Kolejna sprawa to brak nadzoru nad bronią po zmarłym. Nie twierdzę, że nie mogła zaistnieć sytuacja, w której broń po zmarłym przeleżała w sejfie kilka lat. Istnieją jednak przepisy nakazujące spadkobiercom przekazanie broni do depozytu. Dają również możliwość ubiegania się o pozwolenie na broń do celów pamiątkowych po zmarłym. Kodeks karny również reguluje kwestię posiadania broni bez wymaganego zezwolenia. O tym wszystkim mówią: Art. 23 ust 1 pkt 3 UoBiA, Art. 10 ust 3 pkt 6 UoBiA, Art. 263 §2 KK.

Alarmistyczny ton podnoszony w dyskusjach o braku kontroli nad bronią, po raz kolejny jest nieadekwatny do rzeczywistości.

Broń czarnoprochowa rejestracja.

Broń czarnoprochowa, na którą nie wymagane jest pozwolenie coraz częściej pojawia się w dyskusjach. MSWiA sugeruje potrzebę wprowadzenia ewidencji tej broni. Przypomnę, że broń czarnoprochowa to broń rozdzielnego ładowania wytworzona przed rokiem 1885 oraz jej repliki. To broń, którą podbijano Dziki Zachód i wykorzystywano podczas wojen Napoleońskich. To broń historyczna, którą nie dokonuje się przestępstw, inaczej niż sugeruje w swoim raporcie NIK. Przepisy w obecnym kształcie funkcjonują od wielu lat. W tym czasie nie odnotowano wzrostu przestępczości wynikającej wprost z uwolnienia tej kategorii broni. NIK jak i autorzy artykułów z lubością powołują się na Unię Europejsko wskazując na potrzebę dostosowania prawa. Tymczasem choćby we Francji, broń czarnoprochowa jest zakwalifikowana do kategorii D. Nie podlega obowiązkowi rejestracji i nie wydaję się na nią pozwolenie. Warunkiem zakupu i posiadania jest ukończenie 18 roku życia.

Po raz kolejny próbuje się stworzyć problem tam, gdzie go nie ma.

Obowiązkowe badania psychologiczne.

Na koniec ulubiony powracający jak bumerang temat cyklicznych badań dla posiadaczy broni.  

Wykazywano wielokrotnie, że wprowadzenie takiego obowiązku jest bezzasadne. Psychologowie podkreślają, że nie jest możliwe zagwarantowanie, że stan psychiczny osoby badanej nie zmieni się w ciągu najbliższych miesięcy. Przykład krakowski jak najbardziej to potwierdza.

Cykliczne badania nie obowiązują „posiadaczy samochodów”, a proszę spojrzeć, ile ofiar śmiertelnych rocznie powodują kierowcy. Posługując się taką prostą i emocjonalną logiką powinniśmy zakazać posiadania samochodów.

Ponadto zestawianie kolekcjonera czy sportowca z osobami, które ze względu na swój zawód mają dostęp do broni jest kompletnym mieszaniem pojęć. Innych kompetencji wymagamy od osoby, która na co dzień pracuje z bronią i w razie potrzeby ma jej użyć, a innych od osoby biorącej udział w zawodach i strzelającej wyłącznie na strzelnicy do papieru.

Nie można bezrefleksyjnie zestawiać tych środowisk i udawać, że mamy do czynienia z tym samym.

Po raz kolejny odniosę się tu do kierowców. Nie wymagamy szeregu cyklicznych badań i specjalistycznych kursów kompetencyjnych od osoby odwożącej dzieci do szkoły i jadącej po bułki. Jednak kierowca zawodowy poruszający się większym i specjalistycznym samochodem, przechodzi cykliczne badania i testy. W tym przypadku potrafimy zachować logikę i społecznie to akceptujemy.

Podobna logika obowiązuje również w stosunku do posiadaczy broni. Nie dajmy się manipulować i nie ulegajmy emocją.

Pozdrawiam